دادگاه تجدید نظر، سه زندانی سیاسی را به تحمل ۲۸ سال حبس محکوم کرد...

 احکام #مجید_اسدی  و #پیام_شکیبا دو تن از#فعال_دانشجویی سابق و #محمد_بنازاده_امیرخیزی از زندانیان سیاسی شناخته شده در  #زندان_رجایی_شهر   که پیش‌تر توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران مجموعا به تحمل ۲۸ سال حبس تعزیری و ۴ سال تبعید محکوم شده بودند ، پس از ۱۷ ماه بلاتکلیفی ، در مرحله تجدیدنظر عینا تایید و به آنان ابلاغ شد.....

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، احکام سه زندانی سیاسی که از بهمن‌ماه ۱۳۹۵ به صورت بلاتکلیف در بازداشت به‌سر می‌برند، در تاریخ ۱۳ تیرماه ۱۳۹۷ به آنان ابلاغ شد.

این سه زندانی سیاسی پیش‌تر در آذرماه ۹۶ توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ماشاالله احمدزاده به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام مجموعا به ۲۸ سال حبس تعزیری محکوم شده بودند.

طی این حکم مجید اسدی بابت دو مورد اتهام محکوم به تحمل ۶ سال حبس تعزیری، پیام شکیبا و محمد بنازاده هر یک از بابت سه مورد اتهام به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شده‌اند.

همچنین مجید اسدی و محمدبنازاده امیرخیزی علاوه بر حبس به ترتیب به ۲ سال تبعید به برازجان در استان بوشهر و نیک شهر در استان سیستان و بلوچستان نیز محکوم شدند.

این سه زندانی در خردادماه سال گذشته علیرغم مفتوح بودن پرونده و مشخص نبودن وضعیت قضایی از بند ۲۰۹ زندان اوین به زندان رجایی شهر کرج تبعید شدند. این افراد پس از چند روز نگهداری در قرنطینه نهایتا به سالن‌هایی غیر از محل نگهداری زندانیان سیاسی فرستاده شدند.

پیش‌تر نزدیکان این سه زندانی به گزارشگر هرانا گفتند “دادگاه کاملا فرمایشی بود و نماینده وزارت اطلاعات فضای دادگاه را به اتاق بازجویی تبدیل کرده بود و سرانجام هم او بود که محکومیت و حکم را به قاضی القا می‌کرد”.

لازم به یادآوری است مجید اسدی در تاریخ ۳۰ بهمن ماه ۱۳۹۵ ساعت ۱۰ شب در منزل خانوادگی خود در کرج توسط نیروهای ورارت اطلاعات بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. نیروهای امنیتی در زمان تلاش برای بازداشت آقای اسدی ضمن توهین به مادر این فعال مدنی، علیرغم بیماری و ضعف جسمی پدر وی که به تازگی تحت عمل جراحی پیوند کبد قرار گرفته شده بود، با او درگیر شدند و به پای وی آسیب وارد کردند.

این فعال سابق دانشجویی پیشتر نیز در تاریخ ۱۸ تیرماه ۱۳۸۷، در مراسم هجده تیر دستگیر و به مدت ۵۲ روز در سلول انفرادی نگهداری شد.

آقای اسدی در رابطه با پرونده هجده تیر، از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به ۴ سال حبس تعزیری محکوم شد که این حکم در اردیبهشت ماه ۱۳۸۹ به وی ابلاغ گردید. وی ۱۳ مهرماه ۱۳۹۰، علیرغم درخواست تجدیدنظر، بدون اینکه حکم نهایی به او ابلاغ شود، جهت اجرای حکم به زندان فرا خوانده و بازداشت شد. این فعال مدنی، خردادماه ۱۳۹۴، با پایان دوران محکومیت از زندان آزاد شد.

مجید اسدی فارغ التحصیل رشته اقتصاد از دانشگاه علامه طباطبایی است و عضویت در شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشکده اقتصاد را در کارنامه خود دارد.

پیام شکیبا، دیگر زندانی محکوم به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری، با شرایط مشابه آقای اسدی عضو اسبق انجمن اسلامی دانشگاه زنجان و دانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی است و از بیماری “میگرن و کبد چرب” رنج می برد.

پیام شکیبا مورخ ۳ اسفندماه ۱۳۹۵ توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد.

آقای شکیبا پیش تر در ماجرای اعتراض دانشجویان به فساد اخلاقی معاونت دانشجویی دانشگاه زنجان در ۱۸تیر سال ۸۷ توسط اداره اطلاعات زنجان بهمراه ۵ تن از هم دانشگاهیان خود دستگیر و پس از ۲۲ ماه با قید وثیقه آزاد و نهایتا درسال ۸۸ در دادگاه انقلاب زنجان به تحمل ۱ سال حبس تعزیری محکوم شد. اما این حکم در دادگاه تجدید نظر به ۶ ماه حبس تعزیری و ۶ ماه حبس تعلیقی تقلیل یافت.

وی برای اجرای حکم مذکور در سال ۸۹ به زندان رفت و پس از تحمل محکومیت حبس آزاد شد.

پیام شکیبا در سال ۹۱ در حین تحصیل از دانشگاه اخراج شد. وی که آن زمان دانشجوی کار‌شناسی ارشد علوم سیاسی واحد علوم وتحقیقات تهران بود در پی ارسال نامه‌ای از سوی مرکز آزمون دانشگاه آزاد از ادامه تحصیل درمقطع کار‌شناسی ارشد محروم شد و از حضور وی در امتحانات پایان ترم ممانعت به عمل آمد. آقای شکیبا مجددا در سال ۱۳۹۳ در همین رشته در دانشگاه علامه طباطبایی پذیرفته شد.

محمد بنازاده امیرخیزی دیگر زندانی محکوم به تحمل ۱۱ سال حبس تعزیری است که در مورخ ۳۰ بهمن ماه ۱۳۹۵، توسط نیروهای امنیتی در منزل مسکونی خود بازداشت شد.

آقای امیرخیزی ۶۳ سال دارد و پیش تر نیز در ۹ آذرماه سال ۸۸ با یورش مامورین وزارت اطلاعات به محل کارش دستگیر و به اتهام کمک مالی به سازمان مجاهدین خلق به ۵ سال حبس محکوم شده بود که پس از تحمل حبس در آبان ماه ۱۳۹۳ از زندان آزاد شد.

این زندانی که مبتلا به بیماری پروستات است و در دوران زندان با مشکلات عصبی از نوع اختلال خواب و فراموشی مبتلا شده، تنها بدلیل بیماری پروستات خود باید هر از چند گاهی تحت سونوگرافی قرار گیرد.

در انتها اشاره می شود تاکنون جزییات پرونده و اتهامات هیچ یک از سه زندانی مورد اشاره در این گزارش از سوی مقامات قضایی یا امنیتی اطلاع رسانی نشده است.

بازداشت دانشجویی که دو روز قبل در مقابل رهبری سخنرانی کرد...

محمدجواد معتمدی‌نژاد، دبیر جنبش عدالتخواه دانشجویی عصر روز چهارشنبه بازداشت شد. او که به خاطر سخنرانی‌اش در دیدار دو روز پیش با رهبری مورد توجه قرار گرفته بود، بعد از آنکه به پایانه بار تهران برای حمایت از راننده‌های کامیون که اعتصاب کرده‌اند رفته بود در همانجا به همراه چند تن از دانشجویان بازداشت شد.

به گفته منابع نزدیک به جنبش دانشجویان عدالت‌خواه

#اعتصاب_کامیوندارن  #قوه_قضائیه #صدا_و_سیما #آزادی_بیان 

 #محمدجواد_معتمدی‌نژاد دبیر #جنبش_عدالتخواه_دانشجویی  با قرار التزام ۵۰ میلیونی آزاد شد و #میثم_صفاییان  نیز با اتهام اخلال در نظم عمومی و قرار وثیقه ۵۰ میلیونی به پلیس امنیت منتقل شده است. او از آنجا به زندان تهران برده خواهد شد. حالا هر دو نفر منتظر محاکمه هستند.....   

بازگشت مهدیه گلرو به دانشگاه ، سردرگمی دیگر دانشجویان ستاره دار

#مهدیه_گلرو  فعال دانشجویی و از فعالان حقوق زنان که به دلیل فعالیت‌های خود از تحصیل محروم و در شمار #دانشجوی_ستاره‌دار  قرار گرفته بود ، پس از پیگیری‌های مداوم پس از ده سال به دانشگاه بازگشت ؛ با این حال دانشجویان ستاره‌دار دیگر از جمله #مجید_دری  با وجود چند روز تحصن مقابل وزارت علوم ، همچنان از ادامه تحصیل محروم هستند و نه‌ تنها گره‌ای از مشکل شان باز نشده بلکه تهدید نیز شده‌اند......

به گزارش خبرگزاری هرانا به نقل از خبرآنلاین، موج جدید اعتراض‌ دانشجویان ستاره‌دار زمانی بود که منصور غلامی، وزیر علوم در آذر ماه سال گذشته اعلام کرد که دانشجوی ستاره‌دار نداریم! همان موقع بود که دو نفر از دانشجویان ستاره‌دار در واکنش به این اظهارنظر به وزارت علوم رفتند تا اعلام کنند که ستاره‌دار هستند و سال‌هاست از حق تحصیل محروم شده‌اند. مجید دری و مهدیه گلرو دو دانشجوی ستاره‌دار دانشگاه علامه بودند که چند بار به وزارت علوم رفتند تا غلامی را ببینند و بگویند ما دانشجویانی هستیم که از حق تحصیل محروم شده‌ایم اما وزیر علوم در ابتدا حاضر به دیدار با آنها نشد و در نهایت پس از سه روز آنها را پذیرفت و قول پیگیری داد. غلامی همچنین اعلام کرده که ستاره‌دارها با او مکاتبه کنند تا مشکلشان برطرف شود و بتوانند به دانشگاه بازگردند.

پس از آن تعداد دیگری از دانشجویان اعلام کردند که ستاره‌دار هستند و سال‌هاست از حق تحصیل محروم شده‌اند و پیگیری‌هایشان برای برطرف شدن این مشکل بی‌نتیجه بوده است.

در نهایت هم با پیگیری برخی از این دانشجویان و همچنین نمایندگان مجلس، مهدیه گلرو (با پیگیری‌های خودش) به دانشگاه بازگشت؛ اما همچنان دانشجویان ستاره‌دار دیگری هستند که از حق تحصیل محروم هستند. مصداق بارز آن هم مجید دری است که پس از آن جریان‌ها چندین روز مقابل وزارت علوم تحصن کرد اما گره‌ای از مشکلش باز نشد و حتی تهدید هم شد.

اعتراض‌های بی‌جواب برای یک حق؛ ادامه تحصیل

پس از سخنان وزیر علوم مبنی بر اینکه «دانشجوی ستاره‌دار به معنایی که در افکار عمومی جا افتاده، وجود ندارد و مشکل اکثر این دانشجویان نقض پرونده است»، مجید دری در اعتراض به حرف‌های او، با یک تابلوی دست‌نویس مقابل وزارت علوم تحصن کرد و مهدیه گلرو هم با او همراه شد و نامه اعتراضی خود را به وزارت علوم داد. در آن زمان مهدیه گلرو در توییتر خود نوشت که «مسئول حراست وزارت علوم، دری را به زندان تهدید کرده است.»

دلیل تحصن آنها این بود که از وزیر علوم بخواهند توضیح دهد اگر ستاره‌دار نیستند پس چرا از تحصیل محروم شده‌اند؟ آنها از وزارت علوم خواسته بودند که مشخص کند بعد از ده سال نقص پرونده آنها از چیست؟ این در حالی است که منصور غلامی که معرفی او به عنوان وزیر علوم به مجلس باعث انتقاد برخی از دانشجویان شده بود، قبل از گرفتن رأی اعتماد به خبرگزاری مجلس گفته بود که «دانشجوی ستاره‌دار نباید وجود داشته باشد» و وعده داده بود که در دوره وزارت او مشکل برخورد سلیقه‌ای با دانشجویان رفع می‌شود.

پیشتر نیز غلامی گفته بود که «در میان دانشجویان ستاره‌دار، اشخاصی با مشکل سیاسی یا گرایش و اقدامات سیاسی وجود ندارد چرا که مسائل سیاسی در گزینش دانشجو مطرح نمی‌شود.»

اما او در عین حال که گفته بود چنین دانشجویانی وجود ندارند، اضافه کرده بود که «تعداد معدودی از این دست افراد باقی مانده‌اند که کار آنها نیز در حال انجام است و به زودی اعلام خواهیم کرد که هیچ پرونده‌ای از داوطلبان برای ورود به دوره‌های بالاتر تحصیلات تکمیلی معطل نمانده است.»

پس از برطرف شدن مشکل مهدیه گلرو و بازگشت او به دانشگاه نیز، غلامی اعلام کرد که تنها دانشجوی ستاره‌دار مجید دری است؛ در حالی که باز هم دانشجوی ستاره‌دار وجود دارد که یا از پیگیری‌های بی‌نتیجه دست کشیده‌اند یا عطای ادامه تحصیل را به لقایش بخشیده‌اند.

ستاره‌داری که به دانشگاه بازگشت

اواخر سال ۹۶ بود که فاطمه سعیدی، نماینده تهران و عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس در توئیتر خود از رفع مشکل ادامه تحصیل مهدیه گلرو، از فعالان جنبش دانشجویی خبر داد. این نماینده مجلس نوشته بود: “امروز با وزیر علوم درباره دانشجویان ستاره‌دار جلسه‌ای طولانی و مفید داشتم. خوشبختانه طبق قول آقای غلامی مشکل خانم گلرو حل شده و بازگشت بقیه دانشجویان محروم از تحصیل به دانشگاه نیز در مسیر حل شدن قرار گرفته”.

پس از چند روز هم مهدیه گلرو در صفحه توییتر خود خبر داد که بعد از ده سال محرومیت از تحصیل بالاخره کارت دانشجویی‌اش صادر شده و به دانشگاه بازمی‌گردد.

دری چندین روز مقابل وزارت علوم رفت و به این وضعیت اعتراض کرد. او در توییتر خود نوشته بود: “وقتی می‌پرسند چرا تنهایی؟ مگر ستاره‌دار دیگری نیست؟ باید سر به زیر باشم که انگار خوابشان برده است؛ اما واقعا بهتان برنمی‌خورد که انکارتان می‌کنند؟”

او در توییت دیگری در یکی از روزهایی که مقابل وزارت علوم تحصن کرده بود، نوشته بود: “امروز هنگام رسیدنم فضا ملتهب به نظر می‌رسید. نیروى انتظامى مستقر شده و تعداد سربازها بیشتر بودند؛ نیروى انتظامى از من خواست که محل را ترک کنم در غیراین‌صورت مجبور هستند بازداشتم کنند. هدف من دانشگاه است نه زندان، اما اگر مسیرش از زندان بگذرد هم ابایی ندارم. بازگشتم تا هفته بعد”.

دری به همین منوال چندین روز را مقابل وزارت علوم ماند اما تاکنون نتیجه‌ای نگرفته است و وزیر همچنان می‌گوید که دانشجوی ستاره‌دار نداریم!

البته اینها درحالی است که پروانه سلحشوری، نماینده مجلس معتقد است که «هرکسی به غیر از روحانی رئیس‌جمهوری بود دانشجویان ستاره‌دار دوبرابر می‌شد».

هرچند معصومه ابتکار در مراسم روز دانشجوی سال ۹۶ از ستاره‌دار شدن دانشجویان ابراز نگرانی کرد: “خوشبختانه در دوران دولت یازدهم و دوازدهم شاهد برگزاری گسترده مراسم روز ۱۶ آذر و فضای بهتر اجتماعی و سیاسی بوده‌ایم، گرچه موانع و محدودیت‌هایی هم قابل احصاء باشد. چنانچه ستاره‌دار شدن و محدودیت برای ادامه تحصیل برخی دانشجویان نگرانی‌هایی را به وجود آورده که با اطلاع و پیگیری جدی وزیر علوم، تعدادی از این موارد کاهش یافته و روند ستاره‌زدایی ادامه دارد”.

هرانا پیش‌تر در تاریخ ۱۰ اسفندماه ۹۶ در گزارشی از محرومیت ۴ دانشجوی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی که به دلیل اعتراض صنفی، به مدت ۲ سال محروم از تحصیل شده بودند، خبر داده بود.

محمود صادقی عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی نیز در آذرماه سال گذشته با اعلام اینکه در سال جاری ۱۲ نفر در مقطع دکتری و ۱۵ نفر هم در مقطع ارشد، اجازه ادامه تحصیل ندارند، گفته بود که وزارت علوم همچنان در حال رایزنی با وزارت اطلاعات و سایر مراجع ذیربط است تا مشکل این افراد حل شود؛ او گفته بود “برخی دانشجویان صرفا به دلیل فعالیت در انتخابات از تحصیل محروم شدند”. محمود صادقی همچنین اشاره کرده بود “با پیگیری‌هایی که صورت گرفته است، از میان دانشجویان ستاره‌دارِ امسال، تاکنون ۱۵۱ نفر در مقطع دکتری و ۳۹۸ نفر نیز در مقطع ارشد، با تعهد موفق به ثبت‌نام و ادامه تحصیل شده‌اند.”

مهدیه گلرو و مجید دری از جمله فعالین دانشجویی بودند که پس از بازداشت و زندانی شدن به دلیل فعالیت‌های دانشجویی و با احتساب سال‌های زندان به عنوان غیبت غیر موجه از دانشگاه اخراج شده بودند.

اگرچه در سال‌های اخیر قول و قرارهای فراوانی مبنی بر رفع محرومیت از تحصیل دانشجویان ستاره‌دار داده شده است ولی محرومیت بخش زیادی از کسانی که در سال های گذشته و در جریان اعتراضات ۸۸ محروم شده بودند، همچنان ادامه دارد.

“دانشجویان ستاره‌دار” به کسانی اطلاق می‌شود که به دلیل فعالیت‌های دانشجویی از دانشگاه اخراج می‌شوند و یا با تعهد به عدم فعالیت، مجاز به ادامه تحصیل می‌شدند.

پریسا رفیعی ، دانشجوی بازداشت شده دانشگاه تهران آزاد شد

پریسا رفیعی  ، فعال صنفی  و دانشجوی هنرهای زیبا دانشگاه  تهران که در تاریخ ۶ اسفند ماه سال جاری بازداشت شده بود، امروز دوشنبه ۲۸ اسفند ۹۶ با قید وثیقه و تا زمان برگزاری دادگاه موقتا از زندان آزاد شد؛ به گفته نزدیکان خانم رفیعی، وی از زمان بازداشت تاکنون در سلول انفرادی به سر برده بود.

خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، #پریسا_رفیعی  ، دانشجوی عکاسی دانشگاه تهران و عضو شورای صنفی دانشگاه تهران امروز دوشنبه ۲۸ اسفند ماه پس از گذشت ۲۳ روز با قید وثیقه و تا زمان برگزاری دادگاه موقتا از زندان آزاد شد.

به گفته نزدیکان خانم رفیعی ، وی از زمان بازداشت تا کنون در سلول انفرادی نگهداری شده بود.

پریسا رفیعی در تاریخ ۱۳ اسفندماه تفهیم اتهام شده و برای وی قرار بازداشت موقت صادر شده بود، پس از پیگیری‌های مداوم خانواده و وکیل وی، سرانجام وکالت نامه به امضای او رسیده بود.

خانم رفیعی، پیش از این در تاریخ ۱۴ اسفندماه سال جاری با وساطت یکی از نمایندگان تهران در مجلس شورای اسلامی، توانسته بود تماس کوتاهی با خانواده خود داشته باشد.

 پیش‌تر فاطمه سعیدی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی نیز در صفحه توئیتر خود از پیگیری وضعیت پریسا رفیعی خبر داد و نوشت “با خانواده پریسا رفیعی دیروز دیدار و گفت‌وگو کردم. پس از توضیح پدر ایشان پیگیری‌ها انجام شد و در نهایت ایشان شب گذشته تلفنی با خانواده‌اش صحبت کرد. امیدوارم مسئولان قضایی مساعدت کنند تا او در آستانه سال نو در کنار خانواده‌اش باشد”.

پریسا رفیعی فعال صنفی و دانشجوی هنر های زیبا دانشگاه تهران در تاریخ ۶ اسفندماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود.

در چهارمین روز بازداشت این دانشجوی هنر پدر او طی یادداشتی کوتاه نوشت:

“از ارگان/نهاد بازداشت‌کننده‌ی او بی‌اطلاعیم. به طور شفاهی و از این طرف و آن طرف شنیده‌ایم که اطلاعاتِ سپاه او را بازداشت کرده اما به طور رسمی با ما تماس گرفته نشده و بیان نشده کجا و برای چه اتهام یا اتهاماتی او را بازداشت کرده‌اند؟!

اجازه داده نشده وکیلش او را ببیند و وکالتنامه را به امضایش برساند؛ در جریان اتهام یا اتهاماتش قرار بگیرد و نکات لازم را یادداشت نموده و ارائه کند.

حق قانونی اوست که از اولین دقایق تحت نظر قرار گرفتن و یا بازداشت شدن درخواست وکیل کند. وکیل داشته باشد و با خانواده‌اش تماس بگیرد و بازداشتش را به اطلاع خانواده برساند اما مظلومانه از این حقوق مسلم خود محروم شده و شده‌ایم.

FacebookTwitterGoogle+

دانشجویان ؛ انتقال مرضیه امیری به زندان و تداوم بی‌خبری از وضعیت پریسا رفیعی

 

#مرضیه_امیری ، دانشجوی علوم اجتماعی دانشگاه تهران و روزنامه نگار روز ۱۷ اسفندماه در پی شرکت در مراسمی به مناسب روز جهانی زن همراه با دهها تن دیگر بازداشت و پس از تکمیل مراحل بازجویی شب گذشته به زندان قرچک ورامین منتقل شده است. از سوی دیگر بازداشت #پریسا_رفیعی ، فعال صنفی و دانشجوی هنر های زیبا دانشگاه تهران که در تاریخ ۶ اسفند ماه سال جاری بازداشت شده بود با گذشت ۱۴ روز همچنان ادامه دارد.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، مرضیه امیری روزنامه نگار و دانشجوی علوم اجتماعی دانشگاه تهران مورخ ۱۷ اسفندماه پس از تلاش برای شرکت در تجمعی به مناسبت روز جهانی زن همراه با تعداد پرشماری از فعالان مدنی بازداشت شد،.

بنابر آخرین گزارشات دریافتی این دانشجو پس از تکمیل مراحل بازجویی شب گذشته به بند عمومی زندان قرچک ورامین منتقل شد.

مرضیه امیری، فعال دانشجویی پیش از این نیز در اعتراضات سراسری موسوم به “اعتراضات دی‌ماه” بازداشت و به مدت سه روز تحت بازجویی قرار گرفته بود.

همزمان با بازداشت خانم امیری، گزارش می شود از وضعیت پریسا رفیعی دیگر دانشجوی بازداشت شده در تاریخ ۶ اسفندماه اطلاع دقیقی در دست نیست، وی کماکان در بازداشت به سر می‌برد.

تفهیم اتهام پریسا رفیعی در تاریخ ۱۳ اسفندماه به اتمام رسیده و برای وی قرار بازداشت موقت صادر شده است. پس از پیگیری های مدوام خانواده و وکیل وی، سرانجام وکالت نامه به امضای او رسیده است.

به گفته نزدیکان خانم رفیعی، وی از زمان بازداشت تا کنون همچنان در سلول انفرادی به سر می برد.

 فاطمه سعیدی نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی نیز در صفحه توئیتر خود از پیگیری وضعیت پریسا رفیعی خبر داد و نوشت “با خانواده پریسا رفیعی دیروز دیدار و گفت‌وگو کردم. پس از توضیح پدر ایشان پیگیری‌ها انجام شد و در نهایت ایشان شب گذشته تلفنی با خانواده‌اش صحبت کرد. امیدوارم مسئولان قضایی مساعدت کنند تا او در آستانه سال نو در کنار خانواده‌اش باشد”.

در چهارمین روز بازداشت این دانشجوی هنر پدر او طی یادداشتی کوتاه نوشت:

“از ارگان/نهاد بازداشت‌کننده‌ی او بی‌اطلاعیم. به طور شفاهی و از این طرف و آن طرف شنیده‌ایم که اطلاعاتِ سپاه او را بازداشت کرده اما به طور رسمی با ما تماس گرفته نشده و بیان نشده کجا و برای چه اتهام یا اتهاماتی او را بازداشت کرده‌اند؟!

اجازه داده نشده وکیلش او را ببیند و وکالتنامه را به امضایش برساند؛ در جریان اتهام یا اتهاماتش قرار بگیرد و نکات لازم را یادداشت نموده و ارائه کند.

حق قانونی اوست که از اولین دقایق تحت نظر قرار گرفتن و یا بازداشت شدن درخواست وکیل کند. وکیل داشته باشد و با خانواده‌اش تماس بگیرد و بازداشتش را به اطلاع خانواده برساند اما مظلومانه از این حقوق مسلم خود محروم شده و شده‌ایم.

ما اعتراض شدید داریم به این روند و مانده‌ایم که شکایتمان را به کجا ببریم

اعتراض در دانشگاه امیرکبیر نسبت به صدور احکام حبس برای دانشجویان و حمله بسیجیان به تجمع

روز گذشته شماری از دانشجویان دانشگاه امیرکبیرِ تهران ، در اعتراض به بازداشت‌ها و احکام صادرشده برای برخی دانشجویان دستگیرشده در سه ماه اخیر، تجمعی برگزاری کردند که به درگیری کشیده شد.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، ۲۰ اسفندماه تعدادی ازبسیجیان به تجمع دانشجویان دانشگاه امیرکبیرِ که در اعتراض به احکامحبس فعالان دانشجویی برگزار شد، حمله و تلاش کردند دانشجویان راپراکنده کنند.

در پی درگیری‌ها، تجمع دانشجویان، بدون آنکه اجازه خواندن بیانیه پایانی داده شود، خاتمه یافت؛ شماریاز دانشجویان در این درگیری ها مجروح شده اند.

دادگاه انقلاب در هفته های اخیر لیلا حسین‌زاده، دانشجوی انسان‌شناسی دانشگاه تهران، را به شش سال حبس تعزیری و دو سال ممنوعیت خروج از کشور، سینا ربیعی دانشجوی علوم اجتماعی دانشگاه تهران، را به یک سال حبس تعزیری و دو سال ممنوعیت خروج از کشور، و محسن حق‌شناس دانشجوی طراحی صحنه دانشگاه تهران نیز به دو سال حبس تعزیری محکوم کرده است.

اتهام‌های این دانشجویان «تبلیغ علیه نظام» و «اقدام علیه امنیت ملی و اخلال در نظم و آسایش عمومی از طریق شرکت در تجمعات غیرقانونی» اعلام شده است.

مقام‌های دولتی در پی بازداشت گسترده دانشجویان پس از اعتراض‌های دی ماه امسال گفته بودند که دانشجویان به مرور آزاد خواهند شد، اما گزارش‌های روزهای اخیر از تداوم بازداشت‌ها حکایت دارد.

عصر یکشنبه ۶ اسفندماه پریسا رفیعی، دانشجوی رشته عکاسی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاهتهران و از فعالان صنفی، هنگام خروج از دانشگاه از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شد.

پدرام پذیره نائب رئیس شورای صنفی دانشگاه تهران نیز در تاریخ ۳۰ بهمن‌ماه سال جاری پس از مراجعهبه به شعبه ۴ دادسرای مقدس جهت تکمیل بازپرسی پرونده مجددا بازداشت شد و پس از یک روز با تودیعوثیقه آزاد شد.

بر اساس گفته مقام‌های دولتی و نمایندگان مجلس بیش از ۱۱۰ دانشجو در جریان اعتراض‌های دیامسال بازداشت شدند.

در اعتراضات سراسری روز نهم دی ماه در ایران، دانشجویان دانشگاه تهران و امیرکبیر (پلی تکنیک) نیز باجمعیت معترض در تهران همراه شدند و شعارهایی مانند «دانشجو می‌میرد، ذلت نمی‌پذیرد»، «دانشجو،کارگر، اتحاد اتحاد» سر دادند. دانشجویان خوابگاه دانشجویی (کوی دانشگاه تهران) نیز در شب نهم دیماه با شعارهایی مانند «کار، نان، آزادی» برای ساعاتی در محوطه این مجتمع خوابگاهی تجمع کردند.

«دانشگاه پادگان نیست» و «دانشگاه پادگان شده» از مهم‌ترین شعارهای کنایی دانشجویان بود کهتجمعات دانشجویی سال‌های گذشته و در انتقاد به بازداشت و برخوردهای امنیتی با دانشجویان مطرحمی‌شد.

پریسا_رفیعی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.

عصر یکشنبه ۶ اسفندماه #پریسا_رفیعی ، دانشجوی رشته عکاسی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و از فعالان صنفی ، هنگام خروج از دانشگاه از سوی نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.

تداوم بازجویی از فرشید تاج میری ، دانشجوی دانشکده فنی همدان

 فرشید تاجمیری دانشجوی دانشکده فنی همدان که درتاریخ ۹ دی‌ ماه سال جاری توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود علیرغم انتقال از بازداشتگاه نهاد امنیتی به زندان مرکزی همدان مجددا جهت بازجویی تکمیلی به محل نامعلومی منتقل شد. علی‌رغم پیگیری خانواده تاجمیری برای کسب اطلاع از وضعیت فرزندشان اطلاع خاصی از سرنوشت او و جزییات پرونده این دانشجو به دست نیامده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، فرشید تاج‌میری که در تاریخ ۹ دی‌ماه بازداشت و پس از حدود ۲۰ روز به زندان منتقل شده بود تنها یک روز بعد از تماس کوتاهی که با خانواده اش داشت مجددا توسط نیروهای امنیتی از زندان به مکان نامعلومی منتقل شده است.

یک منبع آگاه در این خصوص به گزارشگر هرانا گفت: “فرشید پس از ۲۰ روز بازداشت تنها یکبار اجازه یافته با خانواده‌اش تماس بگیرد، تازه هفته آخر دیماه، طی تماس کوتاه فرشید بود که خانواده تاجمیری از شرایط دشوار او در زندان و وخامت جسمی اش مطلع شدند”.

این منبع در ادامه گفت: “با پیگری های مکرر، خانواده فرشید مطلع شدند که او روز ۳۰ دیماه یعنی کمتر از دو روز پس از انتقال به بند عمومی زندان مجددا توسط نیرو های امنیتی جهت تکمیل مراحل بازجویی به مکان نامعلومی منتقل شده است”.

علی‌رغم پیگیری های خانواده و نزدیکان آقای تاجمیری، تلاش آنان به نتیجه نرسیده و تا لحظه تنظیم این گزارش از دلایل بازداشت و سرنوشت این شهروند اطلاعی حاصل نشده است.

فرشید تاج میری دانشجوی ۱۸ ساله دانشکده فنی همدان است وی در روز ۹ دی‌ماه سال جاری بدلیل شرکت در تجمعات اعتراضی موسوم به اعترضات دی‌ماه، توسط نیرو های امنیتی بازداشت شد.

بی اطلاعی از وضعیت این دانشجو در حالی است که پیش از این مقامات وزارت علوم تحقیقات و فناوری از آزادی تمام دانشجویان بازداشتی سخن گفته بود.

با توجه به اخبار منتشر شده در مورد تفهیم اتهامات جدی مانند «محاربه» و «افساد فی‌الارض» به تعداد زیادی از بازداشت‌شده‌گان حوادث دی‌ماه در همدان تداوم نگهداری این دانشجو در بازداشت موجب نگرانی شدید خانواده‌ شده است.

اخراج یک شهروند بهایی از دانشگاه سراسری کاشان

ندا اشراقی بروجنی، دانشجوی علوم کامپیوتر دانشگاه سراسری کاشان، دی ماه امسال به دلیل «بهایی بودن» از دانشگاه اخراج شده است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، حراست دانشگاه کاشان ، اواخر آذرماه ۱۳۹۶ پس از احضار ندا اشراقی و احراز اعتقاد او به آیین بهاییت ، بدون توضیح مشخص یا حکم کتبی ، کارت دانشجویی او را ضبط کرده‌ است. پس از ضبط کارت دانشجویی این جوان بهایی ، مسوولان دانشگاه پس از ضبط کارت دانشجویی ، دسترسی این دانشجو به وبسایت دانشگاه و حق ورود به خوابگاه دانشجویی را نیز از او سلب کرده‌اند.

یک منبع مطلع به کمپین حقوق بشر در این خصوص گفته است: «پس از پیگیری‌های خانم اشراقی، مسوولان دانشگاه شفاها گفته‌اند به دلیل اعتقاد به بهاییت اخراج شده و باید موضوع را از سازمان سنجش پیگیری کند.»

ندا اشراقی بروجنی ساکن اصفهان و متولد سال ۱۳۷۵ در مهر ماه ۱۳۹۴ در رشته علوم کامپیوتر دانشگاه سراسری کاشان پذیرفته شد.

نقص در پرونده پیامی است که شهروندان بهایی در زمان اعلام نتایج کنکور با آن روبه‌رو می‌شوند و به سبب آن اجازه ثبت نام در دانشگاه را نمی‌یابند.

علیرغم تاکید قانون اساسی ایران بر حق تحصیل، محرومیت شهروندان بهایی از تحصیل در دانشگاه‌ها بر اساس یکی از مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی (نهادی با هدف اسلامی کردن دانشگاه‌ها) انجام می‌شود که به تایید علی خامنه‌ای رهبر ایران هم رسیده است.

در بند سوم مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شده در اسفند ماه  ۱۳۶۹ که به تایید علی خامنه‌ای، رهبر ایران رسیده، آمده است: «در دانشگاه‌ها چه در ورود و چه در حین تحصیل چنانچه احراز شد بهایی‌اند از دانشگاه محروم شوند.»

جلوگیری از تحصیل شهروندان بهایی و یا اخراج آنان در هنگام تحصیل در همه سال‌های پس از انقلاب فرهنگی درایران در سال ۱۳۵۹ ادامه داشته است. دستگاه امنیتی ایران حتی با دانشگاه مستقل و اینترنتی شهروندان بهایی نیز مخالفت کرد و پس از انحلال این دانشگاه استادان آن را به زندان‌های طولانی مدت محکوم کرد.

قوه قضائیه ایران در آبان ماه ۱۳۹۶ سه دانشجوی بهایی را پس از محرومیت از تحصیل، به پنج سال زندان محکوم کرد. این دانشجویان به دلیل اعتراض به اخراج و تبعیض و نوشتن نامه به رئیس جمهور ایران به نشر اکاذیب و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی محکوم شدند.

اخراج دانشجوی بهایی از دانشگاه پس از یک ترم تحصیل

صدف وجدانی، دانشجوی بهایی، به دلیل اعتقادات دینی در هنگامه امتحانات پایان‌ترم از تحصیل محروم شده است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، صدف وجدانی ، شهروند بهایی که در رشته مهندسی معماری تحصیل می‌کرد ، قبل از شروع امتحانات پایان‌ ترم از اخراج و محرومیت خود از تحصیل مطلع شده است.

این دانشجو ورودی سال ۹۶ دانشگاه رازی کرمانشاه است.

بر اساس بند سوم مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شده در اسفند ماه  ۱۳۶۹ که به تایید علی خامنه‌ای، رهبر ایران رسیده، آمده است: «در دانشگاه‌ها چه در ورود و چه در حین تحصیل چنانچه احراز شد بهایی‌اند از دانشگاه محروم شوند.» ممانعت از تحصیل پس از کنکور و یا اخراج پس از ورود به دانشگاه که از سوی حراست دانشگاه‌ها و سازمان سنجش اتفاق می افتد به پشتوانه این مصوبه که به امضای رهبری رسیده است اتفاق می‌افتد.

این درحالی‌است که اولین اعلامیه حقوق بشر جهانی در ۱۰دسامبر ۱۹۴۸،  حق تحصیل را برای همه انسان‌ها فارغ از نژاد، رنگ، عقیده، مذهب و جنسیت برابر می‌داند.

نسرین ستوده « بازداشت پیشگیرانه با هیچ‌ قانونی مطابقت ندارد.»

روز گذشته توئیت سید فرید موسوی ؛ نماینده تهران در مجلس درباره پیگری وضعیت دانشجویان موضوعی را با واکنش و اعتراض کاربران این شبکه اجتماعی مواجه شد. او نوشت در پیگری برای آزادی دانشجویان متوجه شده که عموم بازداشت‌ها برای پیشگیری بوده و عده زیادی فردا آزاد می‌شوند. کاربران توئیتر با هشتگ #بازداشت_پیشگیرانه  به غیر قانونی بودن این موضوع اشاره کردند.

در اعتراضات خیابانی روزهای گذشته تعداد زیادی دانشجو باز داشت شده‌اند. پروانه سلحشوری، دیگر نماینده تهران تعداد این دانشجوهای بازداشت‌شده‌ها را ۹۰ نفر عنوان کرده و نهاد بازداشت‌کننده را وزارت اطلاعات دانسته است. خانواده بازداشت شدگان در اعتراضات خیابانی اخیر کمتر اطلاع‌رسانی کرده‌اند و منابع آگاه از بی‌خبری بعضی خانواده‌ها از دستگیرشدگان خبر می‌دهند، خانواده‌هایی که برای خبرگرفتن از وضعیت عزیزان شان هر روز مقابل زندان اوین می‌ایستند.

در این رابطه شیما شهرابی با نسرین ستوده؛ حقوقدان و فعال حقوق بشر گفت و گو کرده‌ است:

فرید موسوی نماینده تهران گفته بسیاری از بازداشت‌های دانشجویان برای پیشگیری بوده. اساسا قانون اجازه بازداشت افراد برای پیشگیری از وقوع جرم را می‌دهد؟

به هیچ‌وجه در هیچ سیستم قضایی سازمان یافته‌ای، برای پیشگیری از وقوع جرم مطابق نظر افراد حتی اگر مرجع قضایی هم باشند، نمی‌‌توان دستگیری انجام داد. برای پاسخ به این چنین سوالی مایلم به اصل ۳۶ ام قانون اساسی اشاره کنم که صراحتا می‌گوید حکم به مجازات و اجرای آن باید از طریق دادگاه صالحه و به موجب قانون باشد. همین‌طور می‌توانم به اصل ۳۷‌ام که اصل برائت است هم اشاره کنم. به موجب این اصل همه مبری از ارتکاب به جرم هستند، مگر این‌که جرم کسی در دادگاه صالح اثبات شود. اصل ۳۲‌ام قانون اساسی هم می‌گوید هیچ‌کس را نمی‌شود دستگیر کرد مگر به حکم و ترتیبی که قانون معین کرده. در صورت دستگیری باید تشریفاتی از قبیل تفهیم اتهام، امکان دفاع و اخذ وکیل رعایت شود. ماده دوم قانون مجازات اسلامی هم که سال ۹۲ به تصویب رسیده می‌توانم اشاره کنم. هر رفتاری که براساس قانون برای آن مجازات تعیین شده و آن رفتار توسط شخصی محقق می‌شود و می‌توان برای آن مجازات تعیین کرد و بازداشت یکی از سنگین‌ترین مجازات است. بنابراین این ادعای نماینده مربوطه  با هیچ ‌کدام از مواد قانون اساسی یا قانون مجازات اسلامی تطبیق ندارد و ما به هیچ‌وجه بازداشت پیشگیرانه نداریم

آیا این گفته نماینده مجلس می‌تواند به قانون پیشگیری از وقوع جرم که در مجلس تصویب شده، اشاره داشته باشد؟

قانون پیشگیری از وقوع جرم سال ۹۴ به تصویب مجلس رسیده. این قانون پیش‌بینی کرده یک شورای عالی پیشگیری از وقوع جرم تشکیل شود و وظایف این شورا را که به هیچ وجه مرجع قضایی محسوب نمی‌شوند، تعیین کرده است. وظایف این شورا اتخاذ سیاست‌های ملی در جهت کاهش ارتکاب جرم است نه این‌که افراد را بدون طی کردن تشریفات قانونی و بدون اجازه دفاع بازداشت کنند، چند روزی نگه دارند و بعد بگویند شما آزاد هستید.

اما در کارنامه جمهوری اسلامی این طور بازداشت‌ها وجود داشته…

این کار البته در تمام ۴۰ سال گذشته اتفاق افتاده و به هر دلیلی افرادی که در معرض چنین بازداشت‌هایی قرار گرفته و سپس تبرئه شده‌اند، بابت چنین بازداشت‌هایی مدعی نشده‌اند. من فکر می‌کنم این رفتار ۴۰ ساله شهروندان دولت را به این باور رسانده که می‌تواند افراد را بدون دلیل بازداشت کند و بعد از مدتی بگوید بررسی کردم و شما مرتکب جرمی نشده‌ای. در حالی‌که این پروسه باید برعکس طی شود یعنی فقط زمانی حق بازداشت برای مرجع قضایی ایجاد می‌شود که دلایل کافی مبنی بر وقوع ارتکاب جرم وجود داشته باشد و امکان فرار متهم هم وجود داشته باشد. در آن صورت در جرائم سنگین قاضی حق بازداشت موقت پیدا می‌کند اما متاسفانه این روند برعکس شده در حالی‌که به هیچ وجه قانونی نیست.

از تشریفات قانونی بازداشت‌ها صحبت کردید. خیلی از تشریفات قانونی در این بازداشت‌ها رعایت نمی‌شود و خانواده‌ها و فرد بازداشت‌شده هم از حقوق خودشان خبرندارند …

اولین موضوع این است که بلافاصله خانواده باید در جریان این بازداشت قرار بگیرد، فرد بازداشت‌شده با خانواده تماس بگیرد وعلاوه بر آن محل نگهداری‌اش مشخص شود، اتهامش مشخص باشد و بلافاصله امکان اخذ وکیل برای فرد دستگیر شده، فراهم شود. اما در خیلی از این بازداشت‌ها این تشریفات رعایت نمی‌شود و متهم و خانواده‌اش تحت فشارهای امنیتی قرار می‌گیرند. اگر شرایط امنیتی که به این افراد و خانواده‌ها تحمیل می‌شود، ادامه یابد، بازنده اصلی این ماجرا خانواده‌های کشته‌شدگان و بازداشت‌شدگان هستند.

گفته می‌شود خیلی از خانواده‌ها هنوز از مکان بازداشت خبر ندارند و پرس و جو می‌کنند از سوی دیگر فشار نهادهای امنتی باعث می‌شود اطلاع‌رسانی هم نکنند …

ما مشابه این مسائل را در سال ۸۸ هم داشتیم. خانواده‌ها مدت‌ها از افرادی که بازداشت شده بودند، بی‌خبر بودند و بعد از مدتی متوجه این بازداشت می‌شدند. این را متوجه می‌شوم که وقتی جوانی سابقه هیچ نوع کار مدنی و سیاسی ندارد و فقط از شرایطی که برایش ایجاد شده، به تنگ آمده، به خیابان رفته، چه بسا اصلا قصد شرکت در تظاهرت هم نداشته باشد، اما به هر دلیلی بازداشت شده. ناگهان خانواده‌اش با تهدیدها و وعده و وعیدهای نیروهای امنیتی رو به رو می‌شوند که در سال‌های اخیر نقش‌شان در جامعه رو به افزایش گذاشته است. واکنش طبیعی این خانواده برای محافظت از بستگانش این است که سعی می‌کند با دستگاه امنیتی موضوع را حل کند اما در عین حال فکر می‌کنم اگر ما اجازه دهیم موضوع خارج از چارچوب قانونی ادامه پیدا کند، مشکلی حل نمی‌شود و حتی ممکن است شرایط مخاطره آمیزی را برای این خانواده‌ها ایجاد کند. بنابراین من توصیه می‌کنم حتما در چارچوب قانون و با استفاه از حق آزادی بیان و حق دادخواهی از رسانه‌ها باید استفاده کرد و  موضوع را آشکار کرد.  همه‌جای دنیا هم استفاده از این وسایل نتایج بهتری به دنبال دارد.  چون هر مشکلی که پیرامون فعالیت‌های مدنی ایجاد می‌شود باید با صدای بلند با افکار عمومی در میان گذاشته شود و من فکر می‌کنم این موضوع را باید با افکار عمومی درمیان بگذارند. چون هم جامعه در قبال این بازداشت‌ها مسئولیت دارد هم دستگاه قضایی.

شما هم موکلانی دارید که در جریان این اعتراضات بازداشت شده باشند؟

یکی از مشکلاتی که در بازداشت افراد سیاسی اتفاق می‌افتد این است که ‌آن‌ها را از حق انتخاب وکیل محروم می‌کنند و در اولین قدم به آن‌ها گفته می‌شود که وکیل نگیرید، چون کارتان پیچیده‌تر می‌شود. در گام بعدی به آن‌ها گفته می‌شود از وکلایی که ما به شما معرفی می‌کنیم، استفاده کنید. به ضرس قاطع می‌گویم وکیلی که نیروی امنیتی یا دادگاه امنیتی معرفی می‌کند، به هیچ وجه قابل اعتماد نیست. در مراحل بعد از میان وکلایی که مشغول به کار هستند، اسم افرادی را می‌برند و گفته می‌شود پیش این افراد نروید، در دستگیری‌های اخیر، تماس‌هایی را با واسطه داشتم و از من خواستند که وکالت تعدادی از بازداشت‌شدگان را به عهده بگیرم. با کمال میل قبول کردم و خواستم که  خانواده‌هایشان با من تماس بگیرند اما این تماس‌ها برقرار نشد، نمی‌توانم پیش‌داوری کنم اما جو امنیتی حاضر می‌تواند این تردید را برای من ایجاد کند که ممکن است این خانواده‌ها تحت فشار و یا تهدید قرار گرفته‌اند که به دفتر من یا دفتر وکلای دیگری که به طور مستقل کار می‌کنند، مراجعه نکنند. همه این‌ها شرایطی را ایجاد کرده که شرایط یک محاکمه عادلانه از بازداشت‌شده‌ها سلب شده است.

شیما شهرابی

ایران وایر