۱۳۹۶ فروردین ۱۴, دوشنبه

آتنا دائمی و خواهرانش به حبس محکوم شدند / سند


 

شعبه ۱۱۶۲ مجتمع قضایی قدس تهران، هر یک از خواهران دائمی (آتنا، انسیه و هانیه) را به سه ماه و یک روز حبس محکوم کرد. بر اساس این حکم، محکومیت انسیه و هانیه دائمی به مدت یک سال تعلیق شده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بر اساس این حکم، آتنا دائمی و خواهرانش از اتهام ممانعت از اجرای حکم بازداشت تبرئه شده اند اما شعبه ۱۱۶۲ دادگاه کیفری دو تهران به ریاست قاضی علی بابایی در مورد اتهام «توهین به مامورین در حین انجام وظیفه» مکتوب کرده است: “اتهام انتسابی محرز و مسلم است و به استناد ماده ۶۰۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۵۷ هریک از متهمان را به تحمل سه ماه و یک روز حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم می نماید و نظر به شرایط خاص متهمان ردیف های دوم و سوم، دادگاه اجرای حکم را در مورد ایشان مصلحت ندانسته و به استناد مواد ۴۶ و ۴۹ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ قرار تعلیق اجرای حکم را به مدت یک سال صادر می نماید.”

لازم به یادآوری است، ساعت ۸ صبح روز ششم آذر ۹۵، آتنا دائمی فعال مدنی جهت تحمل ۷ سال حکم حبس در منزل پدری‌اش «با خشونت و تهدید» توسط ماموران قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. این فعال مدنی از ماموران بازداشت کننده‌‌اش شکایتی را نیز از همان روز بازداشت در دست پیگیری دارد.

وی در نامه‌ای سرگشاده از زندان با بیان اینکه توسط مامور زن مورد ضرب و شتم قرار گرفته و مامور مرد قرارگاه ثارالله سپاه تهران هم اقدام به استفاده از اسپری فلفل نموده، خبر از شکایت خود از آن‌ها داد. خانم دائمی در این نامه اجمالا روند بازداشتش را شرح داده بود. او در این نامه تاکید کرده که در راه زندان توسط این مامورین تهدید به پرونده سازی شده و به او گفته‌اند “آشی برایت می‌پزیم که دیگر فکر بیرون آمدن از زندان را از سر بیرون کنی”.
در تاریخ ۲۸ دی ماه، جلسه رسیدگی به اتهامات آتنا دائمی، در این پرونده، در دادسرای شهید مقدس زندان اوین برگزار شد. در این جلسه اتهامات «توهین به رهبری، توهین به مسئولین و نشر اکاذیب» که پیش تر طرح شده بود از پرونده برداشته شد و تنها دو اتهام «توهین به مامورین هنگام بازداشت و ممانعت از اجرای حکم» در پرونده مانده بود. این تغییر در پرونده درپی «احضار و شهادت دادن ماموران نیروی انتظامی، دفاعیه وکیل و انکار ویدئوی ضبط شده هنگام بازداشت» روی داده بود.
همچنین، مورخ چهارم بهمن ماه جلسه رسیدگی به اتهامات سه عضو خانواده آتنا دائمی در دادسرای شهید مقدس زندان اوین برگزار شد. در این جلسه، برای انسیه و هانیه دائمی با تفهیم اتهامات «ممانعت از اجرای حکم و توهین به ماموران نظام» قرار ۴۰ میلیون تومان کفالت صادر و حسین فاتحی داماد این خانواده از اتهامات مطروحه تبرئه شد.
خانم ها انسیه و هانیه دائمی پس از تفهیم اتهام با صدور قرار کفالت آزاد شدند.
با این حال، روز ۲۲ اسفندماه ۹۵، در حالی که پیش تر “آتنا و خواهرانش از همین اتهامات تبرئه شده بودند” جلسه رسیدگی به اتهامات آتنا دائمی و خواهرانش انسیه و هانیه دائمی مجددا در مجتمع قضایی قدس برگزار شد.
یک منبع نزدیک به خانواده دائمی دراین‌باره به گزارشگر هرانا توضیح داد: “طبق قانون وقتی پرونده ای در مرحله بازپرسی منع تعقیب می‌خورد، دیگر به هیچ عنوان دوباره باز نمی‌شود مگر به دستور دادستان. در صورتی که نماینده دادستان ناظر بر زندان هم از این موضوع اطلاعی نداشته است.”
منبع نزدیک به خانواده دائمی در پایان تصریح کرد: “به شکایت آتنا از سپاه نیز رسیدگی نشده و حتی نامه اعتراض وی هم در دفتر آقای چهارمحالی رئیس زندان، گم شده. در دادگاهی که در دادسرای قدس برگزار شد، قاضی هیچ اطلاعی از شکایت آتنا از مامورین سپاه نداشت.”
لازم به یادآوری است آتنا دائمی ۲۹ ساله، بیست‌و‌نهم مهرماه سال ۹۳ بازداشت و ۸۶ روز در سلول انفرادی بند دو الف تحت بازجویی بود. وی در تاریخ ۲۸ دی‌ماه ۱۳۹۳ پس از پایان بازجویی ها به بند زنان زندان اوین منتقل شد.
این فعال مدنی پس از چندین بار به تعویق افتادن جلسه دادگاه نهایتا در تاریخ ٢٣ اسفند ٩٣ در دادگاهی به ریاست قاضی مقیسه، قاضی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران با حضور وکیل خود و دیگر متهمین این پرونده به نام‌های امید علی شناس، ئاسو رستمی و علی نوری مورد محاکمه قرار گرفت. وی به دلیل فعالیت های مدنی مسالمت آمیز، به اتهام «تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، توهین به رهبری، توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی و اختفای ادله جرم» به ۱۴ سال زندان محکوم شد. این حکم در دادگاه تجدید نظر به ۷۷ سال حبس تقلیل یافت.

نازنین زاغری ؛ نخستین سالگرد بازداشت و محرومیت از رسیدگی درمانی در زندان اوین



نازنین زاغری، شهروند ایرانی-بریتانیایی، از ۱۵ فروردین‌ماه سال ۹۵ بدون یک روز مرخصی در زندان اوین به سر برده است و علیرغم وضعیت نامساعد جسمانی، مسئولین از اعزام وی به مراکز درمانی خودداری می‌کنند.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، نازنین زاغری که در فروردین‌ماه سال ۹۵ هنگام خروج از ایران در فرودگاه امام خمینی بازداشت و با اتهامات امنیتی به پنج سال حبس محکوم گشته است، از درد در ناحیه گردن و کتف، ستون فقرات و بزرگی نسج رنج می‌برد و نیاز به درمان‌های تخصصی در خارج از زندان دارد؛ این بیماری در شرایط زندان تشدید شده اما مسئولین تاکنون هیچ اقدامی جهت اعزام وی به بیمارستان انجام نداده‌اند.
خانم زاغری در تابستان ۱۳۹۳ به دلیل تشدید درد در ناحیه گردن، مورد عمل جراحی قرار گرفته و پس‌ازآن نیز از طریق تزریق آمپول و فیزیوتراپی‌های مداوم به درمان بیماری‌اش می‌پرداخته است. این در حالی است که روند درمان خانم زاغری با بازداشتش از تاریخ پانزدهم فروردین‌ماه، متوقف شده است.
در حال حاضر، دست راست خانم زاغری کرخت و بی‌حس و دست چپش نیز درگیر دردهای شدید شده است. از همین رو پزشک بهداری زندان اوین در تاریخ ۱۶ بهمن‌ماه ۹۵، دستور اعزام اورژانسی این زندانی نزد پزشک متخصص مغز و اعصاب را صادر کرد.
نازنین زاغری، کارمند بنیاد توماس رویترز از سوم آوریل (پانزدهم فروردین‌ماه ۱۳۹۵) هنگام خروج از ایران به همراه گابریلا فرزند ۲۲ ماهه خود در فرودگاه امام خمینی تهران بازداشت شد. سپاه پاسداران استان کرمان دو ماه پس‌ازاین بازداشت اعلام کرد که نازنین زاغری به اتهام «مشارکت در پروژه‌های براندازی» دستگیر و به کرمان منتقل شده است. پاسپورت بریتانیایی گابریلا دخترخانم زاغری که متولد بریتانیاست نیز ضبط‌شده و او نمی‌تواند از ایران خارج شود و والدین خانم زاغری از او نگهداری می‌کنند.
این شهروند ایرانی-بریتانیایی ۳۷ ساله با بنیاد رویترز همکاری داشته و مشغولیت اصلی او فعالیت با نهادهای خیریه بوده است.
خانم زاغری به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» به پنج سال زندان محکوم شده است.
ریچارد رتلکیف، همسر خانم زاغری به رسانه‌ها گفته است در مدت زندان انفرادی در کرمان همسرش را “به امضای اعتراف دروغین مجبور کرده‌اند.”
هم‌اکنون گیسو، دختر دو ساله نازنین جدا از والدین خود و نزد خانواده مادرش زندگی می‌کند.

مرگ دستکم شش کولبر در مناطق مرزی بر اثر ریزش بهمن و سقوط از کوه طی هفته‌های اخیر



در طی چند هفته گذشته، دستکم شش ۶ کولبر بر اثر ریزش بهمن و سقوط از کوه در مناطق مرزی خوی و سردشت جان خود را از دست داده‌اند.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، دستکم چهار کولبر در مناطق مرزی خوی و دو کولبر در مناطق مرزی سردشت در طی سه هفته گذشته بر اثر ریزش بهمن و سقوط از کوه جان‌باخته‌اند.
شبکه حقوق بشر کردستان گزارش کرد؛ روز جمعه ۱۱ فروردین‌ماه در منطقه کوهستانی نزدیک «روستای بیتوش» از توابع شهرستان سردشت یک کولبر ۶۵ ساله کُرد به نام «عبدول سلیمان‌زاده» مشهور به «عبدول کوربناوی» بر اثر سقوط از کوه جان باخت.
پیش‌تر در روز سه شنبه ۲۳ اسفندماه سال گذشته در اطراف همین روستا یک کولبر ۲۶ ساله دیگر به نام «داریوش مدرومی» اهل ارومیه نیز در پی تیراندازی نیروهای انتظامی دچار از کوه سقوط کرده بود و جانباخته بود.
در مورد حادثه‌ایی دیگر سه شنبه شب یک فروردین‌ماه امسال در منطقه مرزی «ترس آباد» از توابع بخش قطور شهرستان خوی پنج کولبر بعدازاینکه مورد تعقیب و گریز نیروهای مرزبانی قرار می‌گیرند مجبور به تغییر مسیر شدند که گرفتار ریزش بهمن شدند. در جریان این حادثه چهار کولبر به نام‌های بهروز عیسی‌زاده و قطب الدین احمدی، حسن سعیدی و مصطفی حافظ جان‌باخته و یک کولبر دیگر نیز به‌شدت زخمی شد.
یک منبع آگاه در قطور گفت:«سه نفر از این کولبران اهل روستای ترس‌آباد بودند و یک نفرشان نیز اهل روستای گیواران بود. دو نفر از این کولبران جانباخته متأهل بودند و یک نفر دیگر نیز نامزد داشت و قرار بود که طی چند ماه آینده عروسی بکند که گرفتار این مصیبت شدند.»
به گفته این منبع،«نیروهای امداد بعد از اطلاع از این حادثه در جریان اعزام به منطقه تعلل کرده بودند و جنازه توسط خود مرم منطقه از زیر بهمن بیرون آورده شد.»

حمید بابایی چهارمین نوروز را در زندان سپری کرد



حمید بابایی، دانشجوی نخبه محبوس در زندان رجایی شهر، برای چهارمین سال متوالی از حق مرخصی نوروزی محروم بوده و این ایام را دور از خانواده در حبس سپری کرده است.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، حمید بابایی که از مردادماه سال ۹۲ بدون هیچ‌گونه مرخصی در زندان رجایی شهر محبوس است، نوروز امسال نیز از اعزام وی به مرخصی ممانعت شده است.
گفتنی است که مسئولین قضایی و وزارت اطلاعات علیرغم واجد شرایط بودن حمید بابایی برای اخذ آزادی مشروط، از موافقت با آن امتناع می‌کنند. این در حالی است که وی بیش از ۱۰۰۰ روز در زندان بوده است.
به استناد ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، در مورد محکومیت به حبس تعزیری، دادگاه صادرکننده حکم می‌تواند در مورد محکومان به حبس بیش از ده سال پس از تحمل نصف و در سایر موارد پس از تحمل یک‌سوم مدت مجازات به پیشنهاد دادستان یا قاضی اجرای احکام، حکم به آزادی مشروط را صادر کند. حمید بابایی به ۶ سال حبس تعزیری محکوم‌شده و با توجه به گذراندن ۲ سال و ۱۰ ماه (بیش از یک‌سوم حبس) امکان استفاده از آزادی مشروط را دارد.
حمید بابایی، دانشجوی دکترای فاینانس دانشگاه لیژ بلژیک، روز ۲۲ مرداد ١٣۹٢، اندکی پس از ورود به ایران برای دیدار خانواده توسط وزارت اطلاعات احضار و بازداشت شد. بازداشت او پس‌ازآن صورت گرفت که حمید بابایی درخواست نیروهای امنیتی برای همکاری با وزارت اطلاعات و فعالیت در بلژیک را رد کرد. او بلافاصله پس از بازداشت به سلول انفرادی در زندان اوین منتقل شد، بابایی ٢٠ روز در انفرادی بند ٢۴٠ گذرانده و بعدازآن به بند ٢٠۹ منتقل و نهایتاً بعد از تحمل ٣۵ روز انفرادی در تاریخ ٢۷ شهریورماه ۱۳۹۲ وارد بند ۳۵۰ زندان اوین شد. او طی مدت بازجویی امکان تماس با خانواده یا وکیلش را پیدا نکرد.
سپس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی، حمید بابایی را به اتهام «جاسوسی و ارتباط با دول متخاصم» به ۶ سال حبس تعزیری و ۴ سال حبس تعلیقی محکوم کرد و حکم صادره در شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر نیز تأیید شد. به گفته منبع مطلع این دادگاه بدوی کمتر از ۱۰ دقیقه طول کشیده و وکیل تسخیری حمید بابایی، سکوت کرده و هیچ دفاعی از او نکرده است، این وکیل تسخیری در اولین ملاقاتش با حمید بابایی در زندان اوین نیز از موکلش خواسته بود که اعتراف کند. بابایی در تمام مدت دادرسی اتهام وارده را رد کرده و گفته است که به دلیل عدم همکاری با نیروهای امنیتی، قربانی شده است.
حمید بابایی در مرداد ۱۳۹۳ در جریان انتقال گروهی زندانیان از بند ۳۵۰ به بند هفت و متعاقباً هشت انتقال یافت. او پس از اعتراض به شرایط بند هشت اواخر بهمن‌ماه ۱۳۹۳ به زندان رجایی شهر کرج تبعید شد. او در اواسط سال ۱۳۹۵ از بند زندانیان عادی زندان رجایی شهر به سالن ۱۲ و محل نگهداری زندانیان سیاسی-امنیتی منتقل شده است.

خودکشی یک دختر ٢۵ سالە در مریوان



روز جمعە ١١ فروردین ماه، یک دختر جوان اهل مریوان با طناب دار بە زندگی خود پایان داد.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، یک دختر ٢۵ سالە با هویت (ش . غ)، اهل مریوان، عصر روز جمعە ١١ فروردین ماه، از راه حلق‌ویز کردن خودکشی کرده است.
هەنگاو گزارش کرده که وی ساکن محلە مردوخ مریوان بودە و دلیل خودکشی وی مشکلات خانودگی اعلام شدە است.
علت عمده خودکشی در ایران، بن‌بست‌های خانوادگی و شکست در زندگی خصوصی عنوان می‌شود. فقر و مشکلات اقتصادی، بیکاری، گسست هویتی (آنومی) یا کمبود «حیات اجتماعی» نیز از دلایل اصلی افسردگی و اقدام به خودکشی نزد گروه‌های سنی مختلف عنوان می‌شوند.

درخواست پول از زندانیان در ازای انتقال داخلی آنان در زندان زاهدان



مسئولین زندان زاهدان برای انتقال زندانیان از بندی به بند دیگر هزینه یک‌میلیون تومانی دریافت می‌کنند.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، در زندان زاهدان، زندانیانی که درخواست انتقال از بندی به بند دیگر زندان را داشته باشند، می‌بایست مبلغ یک‌میلیون تومان به محسن خواجه، مدیر داخلی زندان مرکزی زاهدان، پرداخت کنند.
برخی از زندانیان به خاطر وجود یکی از بستگانشان در بندهای دیگر زندان مرکزی زاهدان تقاضای انتقال می‌کنند.
کمپین فعالین بلوچ همچنین گزارش کرده است؛ محسن خواجه سهمیه و جیره نان زندانیان را کم کرده است و خودش نان وارد کرده و به قیمت ۳۰۰۰ تومان به زندانیان می‌فروشد.
زندانیانی که واریزی و توانایی خرید نان ندارند بعضاً “گرسنه می‌خوابند”.
پیش‌ازاین خانواده یکی از زندانیان در تماس گفته بود: “ما مجبور هستیم همیشه برای عزیزان خود که در زندان هستند پول ارسال کنیم تا برای خودشان از بوفه زندان غذا تهیه کند”
این خانواده که نخواست نامشان فاش شود افزود:” بسیاری از زندانیان که خانواده آنها توانایی مالی ندارند و نمی‌توانند برای عزیزان خود پول ارسال کنند مجبورند در گرسنگی بمانند چون در زندان به‌اندازه کافی به آنها غذا نمی‌دهند

آزادی غلامرضا شاهینی از زندان گرگان با تودیع وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی



غلامرضا شاهینی، زندانی سیاسی دو تابعیتی ایرانی-امریکایی، با تودیع وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی از زندان گرگان آزاد شد.
به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، غلامرضا شاهینی، زندانی سیاسی و شهروند دو تابعیتی ایرانی-آمریکایی، پس از یک ماه اعتصاب غذا، طی هفته‌های گذشته با تودیع وثیقه دویست میلیون تومانی از زندان امیرآباد گرگان آزاد شده است.
این زندانی سیاسی پیش‌تر در اعتراض به وضعیت نامساعد خود در زندان گرگان دست به اعتصاب غذا زده بود و در پی یک ماه اعتصاب هم‌اکنون در شرایط نامساعد روحی و جسمی به سر می‌برد.
غلامرضا (رابین) شاهینی متولد ۱۳۴۸ در ایران است و از سال ۱۹۸۸ و برای ادامه تحصیل به آمریکا و ایالت کالیفرنیا رفت.
آقای شاهینی پس از مدتی در رشته «امنیت بین‌المللی و حل منازعات» در دانشگاه ایالتی سن‌دیه‌گو تحصیل خود را آغاز کرد و همچنین توانست تابعیت آمریکا را به دست بیاورد.
غلامرضا (رابین) شاهینی پس از هفت سال در خردادماه ۱۳۹۵ برای دیدار با مادر بیمارش به ایران رفت، اما چند روز پیش از بازگشت به آمریکا توسط نیروهای امنیتی در خانه مادرش دستگیر شد.
او در نهایت به اتهام «همکاری با دولت‌های متخاصم، اقدام علیه امنیت ملی و ارتباط با عناصر و رسانه‌های ضد انقلاب» به ۱۸ سال زندان محکوم شد.
پیشتر، سپاه استان گلستان با انتشار عکس‌هایی از فیس‌بوک این شهروند ایرانی‌ـ‌آمریکایی که او را در کنار مخالفان جمهوری اسلامی و در تجمعات حمایت از اعتراضات مردمی پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ نشان می‌‌داد، مدعی ارتباط او با «سرویس جاسوسی آمریکا» شده بود.
غلامرضا (رابین) شاهینی نوشته که برای «دیدار با خانواده و به گمان تغییر سیاست دولت در قبال شهروندان» به ایران سفر کرده بود.